#Wiedza

Świat nauki dla zainteresowanych żonglowaniem

W XX wieku żonglowanie stanowiło punkt wyjścia dla naukowców do badania innych złożonych zagadnień. Wykorzystano je przy badaniu sposobów poruszania się człowieka i koordynacji ruchu kończyn, a także w dziedzinie robotyki i konstrukcji żonglujących maszyn (zasady sterowania mechanizmami w czasie rzeczywistym). Kolejna działką zainteresowania naukowców okazało się badanie liczb żonglerskich – matematyka żonglowania.
Pierwsze, o których wiemy, naukowe opracowania dotyczące żonglowania, podjęto już w 1903 roku. Edgar James Swift w artykule opublikowanym w American Journal of Psychology, podał, jak szybko niektórzy studenci uczyli się podrzucać dwie kule jedna ręką. W latach 40. i 50. używano pierwszych komputerów do obliczania torów rzucanych obiektów oraz wykorzystywano żonglowanie do porównań ogólnych metod zdobywania umiejętności motorycznych.

W latach 80. w Massachusetts Institute of Technology zaczęto badać właściwości samego żonglowania. Prof. Claude Shannon, matematyk, pracownik Bell Labs i Massachusetts Institute of Technology, zbudował pierwsze maszyny do żonglowania i sformułował teorię żonglerską pod nazwą Juggling Theorem. Teoria ta wyznacza relacje pomiędzy pozycją piłek i ruchem rąk. Definiuje ona zależności, które muszą nastąpić pomiędzy czasem, w którym ręce są puste lub zajęte i czasem, który piłka spędza w powietrzu.

Prof. Seymour A. Papert i inni badacze z Project MAC (które później przemianowano na Massachusetts Iunstitute of Technology Artificial Intelligence Laboratory) badali, w jaki sposób ludzie uczą się sztuki żonglowania.
Innym przykładem naukowca zajmującego się żonglowaniem jest Ronald L. Graham, dyrektor naukowy laboratoriów badawczych firmy komputerowej AT & T Labs Research (dawniej Bell Labs), były prezes International Juggling Association, wykładający na Rutgers University i prowadzący seminaria matematyczne na całym świecie. Żongluje on aż siedmioma piłkami i twierdzi, że żonglowanie jest wielką metaforą życia i nauki.

Lata 80. przyniosły rozwój matematyki żonglowania. Około 1985 roku, niezależnie od siebie, naukowcy: Paul Klimek z University of California w Santa Cruz, Bruce Tiemann z California Institute of Technology i Michael Day z University of Cambridge stworzyli opis schematu żonglowania, który obrazuje zmiany położenia obiektów. Reprezentuje on kolejność, w jakiej obiekty są rzucane i chwytane. Są to tzw. siteswaps (więcej w google: juggling site-swap ).

Autor: Mirosław Urban

Źródła:
1. Urban Mirosław (2007) „Nowe wymiary sztuki żonglowania cz. I”, KuglArt – Magazyn Alternatywnej sztuki Cyrkowej, nr 1/2007)
2. Peter J. Beek, Arthur Lewbel (1995) „ Science of Juggling”, Scientific American, November, Volume 273, Number 5